Details

Geplaatst door op 2012-05-14

Nadat de zeer talentvolle Amerikaanse fotografe Francesca Woodman op 22-jarige leeftijd zelfmoord pleegde, kostte het haar ouders en broer – eveneens kunstenaars – jaren om in het reine te komen met haar dood. Ondertussen vergaarde Woodman postuum roem met haar mysterieuze zwart-wit foto’s van naakte vrouwen in verlaten interieurs, waarop zij zelf vaak prominent figureerde.

Francesca Woodman (1958-1981) groeide op in een gezin van zeer gedreven kunstenaars. Haar moeder, Betty Woodman, was ceramiste en haar vader, George Woodman, schilderde. Francesca bracht de zomers van haar jeugd met haar ouders en broer door in Florence, waar ze als klein meisje in musea ronddwaalde en haar schetsboeken vulde met tekeningen van vrouwen in formele kleding.

De ouders van Francesca leefden volgens het principe ‘kunst is keihard werken’ maar desondanks stonden ze verbaasd over de ambitie van hun opgroeiende dochter die haar ouders in doelgerichtheid en vastberadenheid overtrof. Als zeventienjarige werd Woodman verliefd op de fotografie en al snel ontwikkelde ze een complexe, volwassen stijl waarbij ze als haar eigen model figureerde in mysterieuze taferelen die zich afspeelden in verlaten en vervallen interieurs. In de jaren die volgden verhuisde ze naar New York waar ze in de kunstwereld als veelbelovend werd gezien, maar een doorbraak liet op zich wachten. Ondertussen worstelde Francesca met depressies, een strijd die haar zo zwaar viel dat ze in 1981 een einde maakte aan haar leven.

De documentaire ‘Francesca Woodman – Fotografe’ schetst een beeld van het uitzonderlijke talent van Francesca Woodman, van wie het werk tegenwoordig in musea hangt. De film laat ook zien hoe haar ouders en haar broer het vroegtijdig overlijden van hun dochter en zus verwerkt hebben en welke rol hun eigen kunst gespeeld heeft in een lang en pijnlijk proces.

Plaats een Comment!